آند یک باتری یون لیتیوم معمولاً از ترکیبات فعال لیتیوم ساخته می شود، در حالی که کاتد ساختار مولکولی ویژه ای از کربن است. جزء اصلی ماده آند مشترک LiCoO2 است. در هنگام شارژ، پتانسیل الکتریکی اضافه شده به قطب های باتری، ترکیبات آند را مجبور می کند تا یون های لیتیوم را آزاد کنند و با ساختار لمینار که توسط مولکول های کاتد مرتب شده اند، در کربن جاسازی کنند. هنگامی که تخلیه می شود، یونه های لیتیوم از کربن لامللار بیرون کشیده می شوند و دوباره به ترکیب مثبت می شوند. حرکت یون های لیتیوم باتری های لیتیوم ظرفیت زیادی ایجاد می کند.
اگر چه اصل واکنش شیمیایی بسیار ساده است، با این حال، در تولید صنعتی واقعی، بسیاری از مشکلات عملی تر باید در نظر گرفته شود وجود دارد: مواد الکترود مثبت نیاز به افزودنی برای حفظ فعالیت شارژ چندگانه، و مواد الکترود منفی نیاز به طراحی در سطح ساختار مولکولی به جای اتون های لیتیوم بیشتر؛ علاوه بر حفظ پایداری، الکترولیت پر شده بین الکترودهای مثبت و منفی نیاز به هدایت الکتریکی خوبی برای کاهش مقاومت داخلی باتری دارد.
اگرچه باتری های لیتیوم یون تعداد کمی از اثرات حافظه باتری های نیکل-کادمیوم را دارند که با تبلور کار می کنند، اما به ندرت چنین واکنشی را در باتری های لیتیوم یون تولید می کنند. با این حال ظرفیت باتری های لیتیوم یون پس از شارژ و تخلیه متعدد باز هم کاهش خواهد یافت. دلایل پیچیده و متنوع است. این عمدتا تغییر مواد آند و کاتد خود است. از سطح مولکولی ساختار حفره حاوی لیتیوم بر روی آند و کاتد به تدریج فرو می ریزد و مسدود می شود. از دیدگاه شیمیایی، فعال شدن مواد آند و کاتد است که منجر به واکنش های جانبی می شود و ترکیبات پایدار دیگری تولید می کند. در فیزیک نیز پوست کندن تدریجی ماده الکترود مثبت وجود خواهد داشت که در نهایت تعداد یون های لیتیوم در باتری را که می توانند در حین شارژ و تخلیه آزادانه حرکت کنند، کاهش می دهد.

