درک مفهوم «زانو» پایان عمر و اینکه چگونه ممکن است برای انواع مختلف باتری متفاوت باشد، به ما کمک کرد تا با یک فروشنده توافق کنیم تا باتری‌هایی را جایگزین کنیم که در یک پروژه LNG استرالیا در آزمایش پذیرش تخلیه ظرفیت ناموفق بودند.
اگرچه موارد زیر به باتری‌های سرب اسیدی مربوط می‌شود، اما به طور کلی در مورد اینکه چرا یا چقدر حاشیه قدیمی به انواع دیگر باتری اضافه می‌شود، مفید است. برای مثال، فسفات آهن لیتیوم (LiFePo4)، که ممکن است شکل «زانو» پایان عمر متفاوتی داشته باشد.
با این وجود، روش پذیرفته‌شده هنوز هم این است که باتری‌های لیتیومی را با ضریب 1.25 (1 / 0.8) بزرگ‌تر کنیم، حتی اگر زمانی که به 80 درصد امتیاز اولیه خود می‌رسند، باید جایگزین شوند یا نباشند. ظرفیت؛ باتری های لیتیومی ممکن است سرعت تخریب بسیار کمتری داشته باشند یا نداشته باشند. باتری های لیتیومی به اندازه کافی در برنامه های برق آماده به کار استفاده نشده اند تا شکل دقیق منحنی پیری آنها را بدانیم.
به عنوان یک قاعده، برای تخلیه طولانی مدت یک باتری سرب اسیدی با تهویه، ظرفیت در تمام طول عمر آن نسبتاً پایدار است، اما در مراحل آخر، با «زانو» عمر آن در برابر منحنی ظرفیت، شروع به کاهش سریع می‌کند. تقریباً در 80 درصد ظرفیت نامی آن رخ می دهد. این ویژگی برای تخلیه با سرعت یک ساعت یا بیشتر به خوبی ثبت شده است.
برای تخلیه با سرعت بالا و کوتاه مدت باتری‌های اسید سرب دارای تهویه و تمام تخلیه‌های باتری‌های VRLA، متغیرهای زیادی وجود دارد که نمی‌توان به طور قطعی محل وقوع «زانو» را مشخص کرد. از آنجایی که باتری با افزایش مقاومت معین، افت ولتاژ بیشتری را در هنگام دشارژ با نرخ بالا نسبت به باتری کم سرعت نشان می دهد، منطقی است انتظار داشته باشیم که عملکرد کوتاه مدت آن ممکن است به طور قابل توجهی کمتر از 80 درصد امتیاز آن قبل از آن کاهش یابد. با آن سرعت به "زانو" می رسد.
اکثر تولید کنندگان باتری باتری های خود را برای 80 درصد از ظرفیت های منتشر شده ضمانت می کنند. در حالی که برخی از باتری ها ممکن است با 100 درصد ظرفیت اولیه تحویل داده شوند، برخی دیگر ممکن است با ظرفیت اولیه 90 درصد تحویل شوند که ممکن است در طول زمان به 00 درصد ظرفیت برسد یا نرسد. در یک مقطع زمانی، ظرفیت باتری شروع به کاهش می کند. تا زمانی که کاربر دانش/تاریخچه گسترده ای از مدل باتری در حال استفاده داشته باشد و/یا آزمایش دوره ای (IEEE Std 450-2002/IEEE Std I 188-2005) مورد استفاده قرار گیرد، کاربر چارچوب زمانی را که ظرفیت باتری به 80 درصد می رسد. به جای این دانش یا آزمایش، کاربر باید همیشه ضریب پیری 1.25 را برای محاسبه پیری باتری لحاظ کند.
با توجه به دلایل ذکر شده، IEEE Std 450-2002 و IEEE Std 1188-2005 توصیه می‌کنند زمانی که ظرفیت واقعی باتری به ۸۰ درصد ظرفیت نامی آن کاهش می‌یابد، تعویض شود. همانطور که قبلاً گفته شد، برای اطمینان از اینکه باتری قادر است بارهای طراحی خود را در طول عمر خود برآورده کند، ظرفیت نامی باتری باید حداقل 125 درصد (ضریب پیری 1.25) بار مورد انتظار در پایان عمر مفید آن باشد. استثنائات نادری از این قاعده وجود دارد. برای مثال، برخی از تولیدکنندگان محصولات خاص (مثلاً Plante) انتظار دارند سلول‌هایشان 00 درصد از نرخ‌های منتشر شده را برای کل عمر مفید خود حفظ کنند و بنابراین، یک عامل پیری 1.00 می‌تواند باشد. استفاده شده. اگر از ضریب پیری 1.{10}} استفاده می‌شود، هر زمان که ظرفیت به زیر 00 درصد کاهش یابد، باتری باید تعویض شود.
همانطور که قبلا ذکر شد، باتری ها ممکن است کمتر از ظرفیت نامی در هنگام تحویل داشته باشند. مگر اینکه من 00 درصد ظرفیت هنگام تحویل مشخص شده باشد، ظرفیت اولیه هر سلول باید حداقل 90 درصد ظرفیت نامی باشد. این ممکن است پس از چندین دوره شارژ-دشارژ یا پس از چندین سال عملیات شناور به ظرفیت نامی در سرویس عادی افزایش یابد. اگر طراح ضریب پیری 1.25 را طبق توصیه ارائه کرده باشد، باتری همچنان چرخه کار را برآورده می کند تا زمانی که ظرفیت اولیه بالاتر از 80 درصد ظرفیت منتشر شده باشد. در حالی که تعیین I 00 درصد ظرفیت اولیه مقداری از اطمینان را برای کاربر فراهم می‌کند، توصیه نمی‌شود که از عامل پیری 1.00 استفاده شود.
